Archive for the Category 'Interessant voor historici'

Aspecten van het protestantisme in de 16de-eeuwse Nederlanden

Monday, October 16th, 2017

Op 25 oktober 2017 organiseert de Vereniging Historici Lovanienses (VHL) in samenwerking met de faculteit theologie van de KU Leuven een studienamiddag omtrent enkele aspecten van het protestantisme in de 16de-eeuwse Nederlanden. Centraal staat hier het boek Het Wonderjaar te Gent. 1566-1567 van Jozef Scheerder. Vorig jaar werd dit boek, oorspronkelijk een proefschrift, uitgegeven. Jozef Scheerder geldt als dé referentie bij uitstek wanneer het gaat over de beeldenstorm.

CSCT – Lezingenreeks najaar 2017

Friday, September 15th, 2017

Het Centrum voor Studie van Christelijke Tradities (CSCT) organiseert dit najaar een nieuwe lezingenreeks met als thema “Antieke Mysterieculten en Esoterisch Christendom“. Het volledige programma en verdere praktische informatie vind je op http://www.csct.ugent.be/lezingen.

Amarant: 7 lezingen “Reformatie! Contrareformatie!” vanaf 21/01/2017

Monday, November 14th, 2016

Amarant organiseert in Gent en Antwerpen een cursus van zeven lezingen Reformatie! Contrareformaie! De kunst en cultuur van een Europese broederstrijd.
Wat?
Het verhaal van reformatie en contrareformatie, de Europese broederstrijd die Luther 500 jaar geleden in gang zette, en die leidde tot grote omwentelingen op maatschappelijk, politiek, religieus en artistiek vlak.
Waarom?
Omdat godsdienstoorlogen brandend actueel zijn en de ontwikkelingen van toen inzichten kunnen bieden in de wereld van vandaag. Om de cruciale gebeurtenissen van toen nog eens allemaal op een rij te zetten. Wat lag er nu weer aan de basis van deze theologische en politieke strijd tussen christenen? Wat waren de oorzaken van de beeldenstorm en de braindrain naar het noorden. En welke weerslag had dit alles op de kunsten?
Waar?
Antwerpen-Berchem, Zaal Stanislas, Grote Steenweg 75, zaterdag 10.00-12.30: 21/01/2017 – 28/01/2017 – 04/02/2017 – 11/02/2017 – 18/02/2017 – 11/03/2017 – 18/03/2017
Gent, De Cirk, Zebrastraat 34, woensdag 14.00-16.30: 25/01/2017 – 01/02/2017 – 08/02/2017 – 15/02/2017 22/02/2017 – 15/03/2017 – 22/03/2017
Prijs?
Amarantleden € 81,00 • Niet-Amarantleden € 91,50
Meer informatie:
www.amarant.be/BR117/CU21085reformatiecontrareformatie.html
Reservatie: www.amarant.be – oude kunsten

Nieuw standaardwerk over de IAA, met o.a. Robin Libert (OSGG)

Monday, November 09th, 2015

IAA Tijdens de Tweede Wereldoorlog voelden talrijke Belgische mannen en vrouwen, van alle leeftijden, uit alle beroepen en klassen, zich geroepen om ‘iets’ te doen tegen de bezetting van hun land. Zij zouden uitgroeien tot een zeer bijzondere vorm van het Verzet.
In totaal werden 18.716 erkende IAA (Inlichtingen en Actie Agenten) in 129 IAD (Inlichtingen en Actie Diensten) actief in bezet België. Zij werden aangestuurd door de Veiligheid van de Staat in ballingschap te Londen, in samenwerking met de Britse diensten MI.6, MI.9 en SOE. Zij waren actief in politieke, economische en militaire spionage, pleegden sabotage, deden aan psychologische oorlogsvoering en propaganda, organiseerden ontsnappingslijnen, verstrekten meteorologische inlichtingen, ondersteunden hen die gedwongen werk weigerden… Minstens 4.000 van hen werden gearresteerd en 1.815 vermoord (neergeschoten, onthoofd, omgekomen in concentratiekampen).
Dit boek beschrijft hun geschiedenis en die van hun netwerken; het brengt schriftelijke getuigenissen en interviews met 15 nog overlevende IAA. Voor de eerste keer wordt een alfabetisch overzicht gepubliceerd van de 129 IAD met de korte beschrijving ervan en de volledige lijst van 18.716 IAA. Het is een werkinstrument voor verder historisch en sociologisch onderzoek en een bron voor lokale geschiedenis.

Roger Baron COEKELBERGS, Marc COOLS, Robin LIBERT, Veerle PASHLEY, Jaak RAES, David STANS, Renaat VANDECASTEELE (eds.), Gedenkboek Inlichtings- en Actie Agenten. Livre-Mémorial Agents de Renseignements et d’Action. Gedenkbuch Nachrichten und Aktions Agenten. Memorial Volume Intelligence and Action Agents. Antwerpen-Apeldoorn, 2015, 862 p., € 65,00. ISBN 978-904-6607-862

“Gent. Een geschiedenis van universiteit en stad” (2013)

Monday, May 13th, 2013

Ruben Mantels (Instituut vcor Publieksgeschiedenis, UGent) vertelt in “Gent. Een geschiedenis van universiteit en stad 1817-1940” een stads- geschiedenis vanuit het gezichtspunt van de UGent, sinds haar stichting tot aan de Tweede Wereldoorlog.

Op 9 oktober 1817 was het groot feest in Gent: de Nederlandse prins Willem van Oranje installeerde die dag in de Aula in de Voldersstraat de universiteit. Het was het begin van een intense liaison die straks tweehonderd jaar oud is. Ze bevat memorabele episodes zoals de lange strijd om de ver- nederlandsing, en er zijn grote namen bij betrokken, zoals Emile Braun en August Vermeylen. Beeldbepalende universitaire gebouwen verspreidden zich over de stad, studenten palmden niet alleen de aula’s en de labo’s in maar ook de straten (en het nachtleven); Gentse professoren woonden in de stad en namen intens deel aan het verenigings- en het politieke leven. Je kunt het Gent van vandaag niet begrijpen zonder zijn universiteit en omgekeerd. Dit boek doet het verhaal en brengt onuitgegeven beelden van het universiteitsleven in de stad.

Ruben Mantels, Gent. Een geschiedenis van universiteit en stad 1817-1940. Mercatorfonds, 2013, paperback, 288 p., 85 ill., € 27,95. ISBN 9789462300057.

Petitie voor instituut voor taalvariatie was succes

Friday, September 28th, 2012

Prof. dr. Jacques Van Keymeulen (Germanist en historicus, jg. 1987) brengt de petitie op de website www.dialecterfgoed.be onder onze aandacht. Die petitie roept de Vlaamse overheid op om een instituut voor taalvariatie (dialecten) in Vlaanderen te ondersteunen. De rector van de UGent heeft de petitie reeds getekend, als 526ste.

Inmiddels (januari 2013) heeft de overheid een subsidie toegestaan die het mogelijk moet maken om het project af te ronden.

Nieuw geschiedenistijdschrift: Eos Memo

Wednesday, February 22nd, 2012

Ons medelid Anne Adé (jg. 1986), die eerder al haar sporen verdiende als researcher bij VRT-Panorama en als redacteur bij Wereld Magazine en Div@zine, is momenteel eindredacteur van Eos Memo, een nieuw geschiedenistijdschrift (2011) waarvan zopas het tweede nummer verscheen, met artikels over Clovis, de geschiedenis van de sport, Mercator, volkstuintjes in WO2, en een curieuze affaire: hoe Congo na de dood van Leopold II bijna Hongaars werd.

Nieuw boek “Zonder woorden?”

Thursday, December 01st, 2011

Politieke spotprenten zijn een aparte vorm van journalistiek. Zoals columns geven ze commentaar bij de actualiteit. Maar door hun beeldtaal en vaak ook hun eenvoud zijn ze directer.
Paul Van Damme en Stijn Van de Perre (UGent, VG Geschiedenis) illustreerden in hun boek Zonder woorden? vijftig grote thema’s uit de Belgische geschiedenis aan de hand van een weloverwogen selectie van meer dan 400 spotprenten die telkens in hun historische context werden geplaatst. Samen met vlotte syntheseteksten en tijdbalken vertellen de vele cartoons het verhaal van België, van de onafhankelijkheid tot de globalisering, van het unitaire naar het federale België, van partijvorming tot politieke schandalen. Het resultaat is een originele en eigenzinnige kijk op de geschiedenis van België. Een fantastische bron voor historici en leerkrachten.
Uitgeverij Pelckmans, 228 p., 28 x 30 cm, € 49,00.
ISBN 978 90 289 5988 0 (NL)

Nieuw boek Harry Van Velthoven

Monday, November 14th, 2011

Naar aanleiding van de oppensioenstelling van dr. Harry Van Velthoven (hoogleraar aan de Hogeschool Gent: Departement Handelswetenschappen en Bestuurskunde), verzorgden Jasmien Van Daele (jg. 1999) en Karen Celis de uitgave van zijn belangrijkste teksten in het boek Waarheen met België? Van taalstrijd tot communautaire conflicten.
Prof. em. dr. Els Witte (jg. 1966) schreef de inleiding.
In de wereld bestaan talrijke situaties van taalonderdrukking. Hoe Vlaams is die Vlaamse beweging dan wel vanuit internationaal vergelijkend oogpunt? Haar vertrekpunt was eerder uitzonderlijk: een demografische meerderheid, een sociologische minderheid en een sociaaleconomisch ‘arm Vlaanderen’. Twee krachtlijnen bepaalden in samenhang haar verdere evolutie. Enerzijds de interne graad van ideologische en organisatorische ontwikkeling en verscheidenheid, anderzijds twee cruciale externe factoren: de democratisering van het stemrecht en de verschuiving van het economische zwaartepunt van Wallonië naar Vlaanderen.
Begonnen als een taalstrijd gericht op een beschermende wetgeving voor de taal met lage status, groeiden de taalspanningen in interactie met de Waalse beweging en een Belgische machtselite uit tot communautaire conflicten. Daarbij ging het de jongste tijd ook steeds meer om beleidstegenstellingen, teruggaande op historisch gegroeide ander- soortige politieke meerderheden in beide landsgedeelten.
Harry Van Velthoven (dr. gesch. VUB) werkte in de jaren ’70 intensief mee aan de postacademische werkcolleges van het OSGG.
Dit boek selecteert bijdragen uit zijn 35 jaar wetenschappelijk onderzoek, gefocust op vier aspecten: een stand van zaken met betrekking tot de studie van de Vlaamse beweging, elementen van een bijna vergeten taalstrijd zoals de houding van kerk en koning, momentopnames van de relatie met de socialistische partij en de mythevorming ter zake, de betekenis van de daensistische beweging, de vorming naar vandaag van alternatieve naties en identificaties (Vlaamse, Waalse, Brusselse) en de zoektocht naar een al dan niet bereikbaar nieuw evenwicht. Het boek eindigt met een reflectie op de stand van zaken in 2011.
Brussel: ASP Editions, 368 p., € 25,00. ISBN: 9789054878759

Marc Reynebeau over jobs en historici

Thursday, October 06th, 2011

Deze opiniebijdrage van OSGG’er Marc Reynebeau in De Standaard (05/10/2011) willen we u niet onthouden.

REKENEN OP WIE NIET KAN TELLEN

‘Een historicus aanwerven is toch wel een brug te ver.’ Aldus sprak iemand van een bureau dat aan personeelsselectie doet (DS 10 september). Dat was een intrigerende uitspraak. Maar waarom?
Uw columnist had wat tijd nodig om zich daar een mening over te vormen. Temeer omdat er ook een persoonlijke kant aan zit, omdat ondergetekende het ooit bestond (jong zijnde en van niet beter wetend, nietwaar) om voor zo’n diploma aan de universiteit te gaan studeren.
De selectieman wist ook waarom bedrijven van geen menswetenschappers willen weten, laat staan van historici: ‘er moet een minimale affiniteit zijn met de materie, met de cijfers’. Suggestie: bij alfawetenschappers ontbreekt die affiniteit. Dat zegt toch wat. Dat bedrijfsvoering volgens de man louter een zaak van cijferen is, indien het al niet uitsluitend een centenkwestie zou zijn.
Maar zijn het dan de historici die de bankencrisis hebben veroorzaakt? Nee, dat waren net de jongens die zo goed kunnen tellen. En nu mag iedereen de puinhoop afbetalen die zij hebben aangericht. ‘Een minimale affiniteit’ met cijfers volstaat dus toch niet voor het algemeen geluk.
Meer nog: hadden die banken maar een historicus in dienst gehad! Of als dat beroep te vies klinkt, hadden ze zo iemand bijvoorbeeld een recurrentiemanager kunnen noemen. Dan hadden ze zich kunnen herinneren dat de economische crisis in de jaren dertig van de vorige eeuw heeft geleerd dat depositobanken en investeringsbanken het best een gescheiden leven leiden. Die les is in 2008 nog wel eens in herinnering gebracht, maar ondertussen alweer vergeten.
Wat leert die fameuze uitspraak ons dan? Dat jongelui geen faire kans krijgen wanneer ze in handen vallen van dat selectiebureau. Het beslist mee over de toekomst van mensen, maar doet dat blijkbaar op basis van simpele vooroordelen en geborneerd cijferfetisjisme en heeft amper enig benul van de diploma’s die het geacht wordt te beoordelen. Tiens, zou een assessment daar niet op zijn plaats zijn?
De vraag is acuut nu er kennelijk zoveel te mopperen valt over jongeren die foute, ja ‘decadente’ studiekeuzen maken. Sommigen willen zelfs bij kleuters al de schedel opmeten om te zien of daar geen aanstaande ingenieurs tussen zitten die het, o gruwel, wel eens in dat hoofdje zouden halen om pakweg theaterwetenschapper te worden.
Om te beletten dat hun ouders van hen zo nodig pianovirtuozen of profvoetballers willen maken, zullen ze die ukjes nu al vragen wat ze later echt willen worden. Al is de kans groot dat de arbeidsmarkt dan straks wordt overspoeld door aspirant-brandweerlui en dito prinsessen.
Het heet zelfs dat huisvrouwen niet langer bij de haard horen te luieren, maar in de zorgsector moeten gaan werken. Zouden ze daar dan niet eens beginnen met betere arbeidsvoorwaarden, zodat de sector niet om de haverklap zijn witte woede moet gaan uitschreeuwen op straat?
Het is ook altijd wat met die bedrijven. Het lijkt wel alsof ze eigenlijk liever géén personeel hebben, want dat kost altijd te veel. En ze willen de wet zo gewijzigd zien dat ze werknemers gemakkelijker en vooral goedkoper kunnen ontslaan. Maar als het dan toch moet, zijn ze de kieskeurigheid zelve.
Historici, nee, dank u, die kunnen niet rekenen. Jongeren lusten ze in het algemeen niet, wegens te jong en onervaren en waarschijnlijk kunnen die ‘s morgens nooit op tijd uit bed. Zeker op jonge vrouwen zijn ze niet tuk, want die dreigen wel eens zwanger te worden. Ouderen hoeven ze al evenmin, want die verdenken ze ervan te sloom en niet meer bij de tijd te zijn. Sollicitanten hebben ze ook liever bleu-blanc-belge omdat de klanten, denken ze, niet graag een allochtoon zien aanbellen om de nieuwe kantelpoort te installeren.
Sprak daar iemand over een attitudeprobleem?
Het toeval (nee, dan toch het werk) bracht me vorige week in Parijs, waar ik Jean-René Foutrou aanhoorde, de grote baas van de mediareus Vivendi. Hij had via de universiteit van Bordeaux ervaring opgedaan met literatuurwetenschappers, die misschien nog ergere snullen zijn dan historici.
‘Ik dacht dat bedrijven met hen niets konden aanvangen’, zei hij. ‘Maar wat bleek? Ze hebben verbeelding, ze zijn flexibel en vooral, ze kunnen met mensen omgaan. Ik kan u verzekeren dat dit bij alumni van de Grandes Écoles allemaal niet het geval is. En ik weet waarover ik spreek, ik heb daar zelf een ingenieursopleiding gekregen.’
Wat u, selectieman?